FLORIST

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start Główne konkluzje - informacja dla praktyków

Główne wnioski projektu FLORIST - informacje dla praktyków

Email Drukuj PDF

Główne konkluzje projektu FLORIST – informacja dla praktyków:

•            Jest niemal pewne, że kiedyś woda pojawi się tam, gdzie zwykle jej nie ma i się jej nie spodziewamy. Nie można w pełni zabezpieczyć się przed wystąpieniem powodzi, ale można i trzeba redukować ryzyko powodziowe. Potrzebna jest poprawa świadomości zagrożenia, możliwych konsekwencji powodzi i sposobów postępowania, zarówno wśród instytucji odpowiedzialnych za osłonę przed powodzią, jak i mieszkańców i użytkowników zagrożonych terenów.

•            Istnieje szereg metod redukcji ryzyka powodzi. Konieczne jest połączenie różnych rozwiązań. Poza tradycyjnie dominującymi rozwiązaniami hydrotechnicznymi (np. obwałowania) należy wziąć pod uwagę możliwość podejmowania innych działań. Chodzi o rozwiązania planistyczne (adekwatne planowanie przestrzenne, wyłączenie terenów zagrożonych wystąpieniem powodzi z planów zabudowy), odpowiednie przygotowanie (plany ewakuacji, magazyny, przeszkolenie), czy zabezpieczenie na wypadek wystąpienia powodzi (ubezpieczenia, działania w kierunku ograniczania spływu powierzchniowego w obszarach zurbanizowanych i magazynowania wody opadowej).

•            Uczmy się na błędach (swoich lub cudzych), by w przyszłości ich nie powtarzać. Jeśli zdajemy sobie sprawę, że jakieś rozwiązanie może być nieskuteczne, warto rozważyć podjęcie innych działań. Wystąpienie zdarzenia kryzysowego pozwala zmienić sposób myślenia o niebezpieczeństwie, w takim kierunku, by w przyszłości podobna sytuacja nie stanowiła już zagrożenia, a cały system był bardziej odporny dzięki doświadczeniom z przeszłości.

•            Projekcje przyszłych opadów dla obszaru północnego skłonu i przedpola Tatr, uzyskane przy użyciu modeli klimatycznych, wskazują, że w wyniku ocieplenia klimatu nastąpi wzrost częstości i wielkości intensywnych opadów. To oznacza, że przyszłe powodzie mogą występować częściej i być bardziej gwałtowne. Zmiany klimatu mogą więc stać się istotnym czynnikiem wzrostu zagrożenia powodziowego, wymuszając stosowne działania adaptacyjne.

•            W ostatnim stuleciu w dorzeczu górnej Wisły miały miejsce znaczne zmiany zagospodarowania przestrzennego i zarządzania rzekami, wpływające na poziom zagrożenia powodziowego. Wzrost lesistości i ograniczenie gospodarki rolnej oraz budowa zbiorników zaporowych opóźniały odpływ i sprzyjały zmniejszaniu szczytowych przepływów powodziowych. Z kolei regulacje koryt, wcinanie się rzek i ich obwałowanie ograniczały retencję wód powodziowych i prowadziły do zwiększania szczytowych przepływów. W efekcie tych przeciwstawnych oddziaływań nie obserwuje się regularnego wzrostu maksymalnych rocznych przepływów w czasie. Ponieważ jednak rośnie zagospodarowanie den dolin i wartość znajdującego się tam majątku, rośnie też ryzyko powodziowe w skali całego regionu.

•            Wzrost lesistości zlewni i ekspansja lasów nadrzecznych w dolinach spowodowały, że obecnie dostawa powalonych drzew do koryt rzek jest znacznie większa niż kilkadziesiąt lat temu. Niewielkie, nieuregulowane potoki cechuje mała mobilność grubego rumoszu drzewnego i nie stanowi on w nich istotnego zagrożenia powodziowego dla niższych, zagospodarowanych odcinków dolin. Szerokie, wielonurtowe odcinki rzek górskich są miejscem preferencyjnej depozycji rumoszu drzewnego, sprzyjając wychwytywaniu drewna z wód powodziowych i ograniczając jego przenoszenie do niższych odcinków dolin. Natomiast wąskie odcinki rzek górskich, uformowane w wyniku regulacji koryta i wcinania się rzek, sprzyjają przenoszeniu rumoszu drzewnego na wielokilometrowe odległości. W rezultacie, w czasie powodzi może dochodzić do formowania się niebezpiecznych zatorów z napławionego drewna, np. w przekrojach mostowych.

 

florist-logo3.png